طنز بدون شرح

طنز بدون شرح

تعداد: 2 حلقه دي وي دي 

زبان: فارسي

كيفيت: دي وي دي

قيمت:3000 تومان

موضوع: طنز

كارگردان: مهدي مظلومي

«بدون شرح» اولیه تجربه كارگردانی مهدی مظلومی در عرصه طنز بود كه خیلی‌ها عقیده دارند تا امروز بهترین كار او هم در این زمینه است. در آن روزها خیلی‌ها «بدون شرح» را سریالی بی‌مزه و بی‌محتوا می‌دانستند و آن را با كارهای مهران مدیری مقایسه می‌كردند، اما باز هم با این حال این مجموعه توانست در بین بینندگان عام تلویزیونی مخاطبان خودش را جذب كند و احتمالاً دلیلش هم حضور بازیگرانی غیر از بازیگران مجموعه‌های روتین طنز مثل فتحعلی اویسی و امیر جعفری بود. شاید بتوان گفت بازپخش این سریال برای كلیت آن یك برد و شانس بود، چون خیلی از انی كه آن را به بی‌مزه‌گی متهم می‌كردند، با دیدن دوباره آن و مقایسه با حافظه طنز امروزی‌شان آن را یك كار موفق با طنزی بكر قلمداد می‌كنند. «بدون شرح» قرار بود ماجرای ما باشد. ماجرای دفتر یك هفته‌نامه با نویسندگان آسمان جلش كه عین ما برای بودن تلاش می‌كنند و گاهی هم موفق می‌شد چیزهای درستی را از دنیای ما نشان بدهد. البته بهتر است بگوییم این سریال حدیث نفس نشریات زرد بود كه در قالب ماجراهایی طنز می‌خواست مردم را بخنداند. طنز كلامی معمول در این نوع سریال‌ها در «بدون شرح» تحت‌الشعاع بازی‌های اغراق شده بازیگران نقش اصلی‌اش قرار می‌گرفت و در حقیقت این مجموعه ملغمه‌ای بود از بازی‌های فیزیكی و طنز كلامی. شاید كمی بی‌رحمی باشد، اما «بدون شرح» در حقیقت مخاطب عامش را با ژانگولر بازی‌هایش می‌خنداند نه متن‌های قوی و پر از تكه‌های طنز. در نهایت نباید موفقیت این سریال را (هر چند كمتر از بعضی از مانندهایش) در نظر نگرفت و شاید بشود گفت این مجموعه پایه‌گذار مدلی از طنزهای روتین تلویزیونی شد كه نسخه‌‌های كپی آن (حتی آنهایی كه توسط گروه خودش ساخته شد) چیزهای بی‌مزه‌ای از آب درآمد و موضوعاتی دم دستی و دستمالی شده بود كه بهتر است درباره‌شان حرفی نزنیم. این‌كه هر بار سراغ شغلی برویم و با حواشی و اطرافش شوخی كنیم، حداقل تا امروز كه جواب نداده. اما «بدون شرح» چون شروع این كار بود و مسلماً وقت بیشتری روی آن گذاشته شده بود، حرف‌هایی داشت كه امروز باز هم نگاهی به آن بیندازیم.قیمت :3300تومان   در 2 دی وی دیبد نیست با بازیگر اصلی این مجموعه جناب آقای فتحعلی اویسی بیشتر آشنا شویم :   فتحعلی اویسی بازیگر قدیمی سینما و تلویزیون است که در سال های اخیر سبک کاری خود را تغییر داد و اتفاقا این تغییر باعث موفقیت بیشتر وی شد. فتحعلی اویسی متولد بیست ویکم دی ماه سال ۱۳۲۴ در قم است و مدرک تحصیلی لیسانس بازیگری و کارگردانی را از دانشگاه ایالتی تگزاس دریافت کرده است. بعد از اتمام تحصیل و طی بازگشت به ایران در سال ۵۴ به استخدام تلویزیون درآمد. او طی آن سالها به فیلم سازی مستند و علمی پرداخت. نخستین فیلم کوتاه و ۳۵ میلی متری او در همان سال ۵۴ با نام سه شنبه آخر ساخته شد. در سال ۵۷ در فیلم قدغن به کارگردانی علیرضا داوودنژاد بازی کرد. در سال ۵۹ در فیلم راهی به سوی خدا (جلال مهربان) نقش آفرینی کرد. در سال ۶۳ در فیلم مادر، در کنار بازیگری، نخستین تجربه کارگردانی سینمایی خود را نیز پشت سرگذاشت. در همان سال در فیلم میرزا کوچک خان به کارگردانی امیر قویدل نیز بازی کرد. در سال ۶۵ در فیلم به یادماندنی ناخدا خورشید به کارگردانی ناصر تقوایی به ایفای نقش پرداخت که به خاطر آن در پنجمین دوره جشنواره بین المللی فیلم فجر کاندیدای دریافت سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش دوم مرد شد. در سال ۶۶ در فیلم پرنده کوچک خوشبختی به کارگردانی پوران درخشنده حضور داشت. در سال ۶۷ در فیلم های هی جو (منوچهر عسگری نسب)، تفنگ های سحرگاه ( بهروز افخمی) و سرب به کارگردانی مسعود کیمیایی به ایفای نقش پرداخت که به خاطر فیلم سرب در هفتمین دوره جشنواره فیلم فجر کاندیدای دریافت سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش دوم مرد شد. در سال ۷۶ در فیلم جهان پهلوان تختی (بهروز افخمی) بازی کرد. در سال ۷۷ در فیلم های لژیون(سید ضیا» الدین دری) و خط ها و سایه ها (بهروز فرجی) نقش آفرینی کرد. سال ۷۸ همراه بود با حضور او در فیلم مومیایی ۳ به کارگردانی محمد رضا هنرمند. در سال ۸۰ در فیلم ی ۷۰۷(حبیب اله بهمنی) بازی کرد. در سال ۸۱ در فیلم دوشیزه(محمد درمنش) ایفای نقش کرد. در سال ۸۲ در فیلم بله برون(داود موثقی) حضور داشت. سال ۸۳ را با بازی در فیلم های مسیح(نادر طالب زاده) و انتخاب(تورج منصوری) سپری کرد. در سال ۸۴ درفیلم مسیح(نادر طالب زاده) بازی کرد. در سال ۸۵ در فیلم های مادر زن سلا م(خسرو ملکان) و کلا هی برای باران(مسعود نوابی) نقش آفرینی کرد. در سال جاری هم تا کنون در فیلم چار چنگولی(سعید سهیلی) حضور داشت. اویسی همچنین در تلویزیون هم حضوری پررنگ داشته است. بازی در سال ۶۲ در سریال سربداران (محمد علی نجفی) سال ۷۵ در تنها ترین سردار (مهدی فخیم زاده)، سال ۷۷ خودرو تهران ۱۱(مرضیه برومند)، سال ۷۹ پس از باران(سعید سلطانی) سال ۸۰ تفنگ سرپر(امراله احمد جو) و چمدان های بسته(بهروز بقایی)، سال ۸۱ بدون شرح(مهدی مظلومی) و درکنار هم به کارگردانی خودش و باغچه مینو، سال ۸۳ در کمربندها را ببندیم (مهدی مظلومی) و سال ۸۵ زیر زمین(علیرضا افخمی)، گزیده ای از کارهای وی در تلویزیون هستند. اویسی بعد از سالها بازی در نقش های جدی و غالبا منفی، یک باره تغییر روش داد و به کارهای طنز و کمدی روی آورد. این تغییر رویه همراه باریسک بزرگی برای او بود، اما خوشبختانه بازتاب مثبتی داشت و با استقبال مردم روبرو شد. وی از سریال بدون شرح بازی در نقش های طنز را به صورت مستمر ادامه داد و اتفاقا موفق تر از گذشته ظاهر شد و توانست محبوبیت زیادی کسب کند. او این قالب راحتی در آثار سینمایی اش هم حفظ کرد. اویسی یکی از معدود بازیگرانی است که پس از سالها حضور در یک سبک کاری، حضور در عرصه ای جدید و متفاوت را تجربه کرد و موفق شد نظر مثبت مردم را بیش از پیش به سوی خود جلب کند. ناگفته نماند که او در کنار بازیگری، خوانندگی را هم به صورت جدی دنبال می کند